To trust or not to trust??? Τελικά Not to trust...

Το ένστικτό μου τελικά μου έλεγε σωστά να μην εμπιστεύομαι.
Μετά από ενδελεχή έρευνα στο internet δεν μπόρεσα να βρω καμιά εγγραφή για κάποια ομάδα χωρού "Spegel". Την Παρασκευή πήγα στο ραντεβού για να δω τι θα γίνει. Ο τύπος εμφανίστηκε στην ώρα του στο προκαθορισμένο σημείο. Χαιρετηθήκαμε και αρχίσαμε να μιλάμε ενώ άρχισε να περπατάει με κατεύθυνση προς τις Στήλες του Ολυμπίου Διός. Συγνώμη του λέω γιατί πας από κει? Δεν έχει τίποτα από κει. Η απάντηση ήταν ότι να πηγαίναμε προς την Ακρόπολη. Μα γιατί να πάμε προς τα κει? Δεν έχω τόσο χρόνο στη διάθεσή μου... Για να πάρω την απάντηση ότι πρέπει να πάμε κάπου που να έχει ηρεμία και ησυχία, να μην μου αποσπάται η προσοχή από την κίνηση και ότι θα χρειαστούμε κανένα δύωρο. Φυσικά και διαφώνισα λέγοντας τάχα ότι εγώ υπολόγιζα για κανένα μισάωρο οπότε δεν γίνεται να πάμε γιατί έχω άλλες υποχρεώσεις. Περπατήσαμε εκεί γύρω στο Σύνταγμα συζητώντας προσπαθώντας να με πείσει, με χαρακτηριστική επιμονή, ότι δεν πρέπει να είμαι επιφυλακτική με τους άνθρώπους, να δείχνω εμπιστοσύνη και να μην έχω αναστολές. Μάλιστα... Τα καμπανάκια χτυπούσαν "κίνδυνος" στο μυαλό μου. Άκου να μην έχω αναστολές! Και τι μυοχαλάρωση θα κάναμε στην Ακρόπολη? Εκείνη που θα με βίαζε και θα με πέταγε από κανένα βράχο? Αργότερα, γυρνώντας σπίτι μου, πήγα σε ένα internet cafe και ξαναέψαξα στο διαδίκτυο για αυτή την ομάδα χορού... Τίποτα...
Τέλος για να ψαρέψω την αντίδρασή του αλλά και για να έχω περισσότερα στοιχεία έρευνας όταν χωριστήκαμε του ζήτησα αν θα μπορούσα να έρθω μια μέρα να παρακολουθήσω τάχα τις πρόβες που κάνουν στο Μέγαρο Μουσικής, δίνοντας μάλιστα σαν παράδειγμα το πόσο μου άρεσε όταν ήμουν στο Πεκίνο που είχα μπει στα παρασκήνια της παράστασης της Όπερας του Πεκίνου που είχαμε πάει να παρακολουθήσουμε. Φανερά εκνευρισμένος πλέον με ρώτησε αν προτιμούσα αυτό αντί για την μυοχαλάρωση και του απάντησα θετικά. Μου έκλεισε και πάλι ραντεβού για σήμερα το πρωί στις 11, ραντεβού στο οποίο δεν εμφανίστηκα ποτέ. Αντ' αυτού πήρα τηλέφωνο στο Μέγαρο ζητώντας να μάθω αν όντως υπάρχει κάποια ομάδα χορευτική μ' αυτό το όνομα που να κάνει πρόβες στην αίθουσα "Αλεξάνδρα Τριάντη". Κανείς δεν ήξερε κάτι...
Εγώ ήμουν τυχερή και έπραξα έξυπνα... Μια άλλη όμως κοπέλα? Όχι ότι ήταν έξυπνο εκ μέρους μου να πιάσω την κουβέντα με έναν άγνωστο στο δρόμο αλλά δεν θέλω να γίνω και μισάνθρωπος και υστερική. Άλλωστε όπως είπα και στο προηγούμενο post και άλλωστε σ' αυτό ο τύπος ποντάρει, δεν σου δίνει την εντύπωση επικίνδυνου ανθρώπου. Νιώθεις άνετα μαζί του, ασφάλεια ίσως όχι, αλλά ναι μπορεί να σε παρασύρει.