Πραγματικά νιώθω πολύ χάλια σήμερα.
Όλα μου φταίνε. Η αυτοπεποίθησή μου τείνει στο μείον άπειρο, η διάθεσή μου κάκιστη, νιώθω απογοητευμένη από τη δουλειά μου, μου λείπει ο Γιώργος, με ενοχλεί η μοναξιά μου και το χειρότερο απ’ όλα φοβάμαι ότι θα μείνω μόνη μου για πάντα.
Η δουλειά μου με απογοητεύει γιατί νιώθω ότι κάνω πολύ λιγότερα από αυτά που μπορώ να κάνω. Κάνω απλοϊκά και βαρετά πράγματα που δεν θα χρειαζόταν δέκα χρόνια προϋπηρεσίας corporate law για να κάνω. Και να πρέπει να συνεννοούμαι και με άτομα που έχουν τον ασυνεννόητο για πράγματα εξίσου απλά και που τελικά αφού δεν μπορώ να εξηγήσω τι θέλω, καταλήγω να τα κάνω μόνη μου.
Η δουλειά μου κυρίως συνίσταται σε επικυρώσεις και φωτοτυπίες. Ωραία… Αφού έμαθα πώς να κάνω ομολογιακά δάνεια εκατομμυρίων και αυξομειώσεις εταιρικών κεφαλαίων τώρα κάνω επικυρώσεις. Αυτό θα πει πρόοδος!
Επίσης νιώθω σαν πτυελοδοχείο. Βασικά με φτύνουν. Ο Γιώργος με φτύνει συστηματικά. Είμαι σίγουρη πλέον ότι με αποφεύγει. Η πλάκα είναι ότι με αποφεύγει τόσο πολύ που δεν έρχεται να πάρει τα 3.000 Ευρώ που του χρωστάω… Του είχα φτιάξει και τσουρέκια, που ξέρω ότι του αρέσουν, σαν ευγνωμοσύνη που με εξυπηρέτησε με τα χρήματα. Ούτε αυτά… βέβαια θα μου πεις εδώ δεν έρχεται να πάρει το ζεστό χρήμα θα έρθει για το τσουρέκι???
Με φτύνει ο Γιάννης. Τον περίμενα το περασμένο Σάββατο στο σπίτι που φτιάχνω για να δει την κουζίνα για να μου δώσει προσφορά για τα ντουλάπια. Δεν εμφανίστηκε ποτέ. Περαιτέρω δε, δεν μπήκε καν στον κόπο να απαντήσει στα μηνύματα και τις κλήσεις μου. Μάλιστα… Θυμήθηκε την ύπαρξή μου όταν ένιωσε καύλες και με πήρε για συναντηθούμε να με πηδήξει. Αυτό δεν είναι και το πτυελοδοχείο? Ρίχνεις μέσα υγρά που σου περισσεύουν…
Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω γιατί με χώρισε ο Γιώργος… Τελικά με αγάπησε ποτέ ή όχι? Γιατί αν με αγάπησε, πως γίνεται να αγαπάς κάποιον και να μην είσαι ή να μην θες να είσαι μαζί του? Πως γίνεται αυτό???
Μου λένε ότι πρέπει να ξεκολλήσω από τον Γιώργο και να βρω κάποιον άλλο. Βεβαίως! Που σκατά θα τον βρω αυτόν τον άλλο? Που? Στα bar ή στα club που δεν πάω? Μέσω τον φίλων ή των άπειρων γνωστών που δεν έχω? Στο τρόλλεϋ? Ή μήπως στο internet? Χα… το δοκίμασα και αυτό. Μόνο που αυτοί που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι σαν τον Γιάννη. Πτυελοδοχείο ψάχνουν. Να πηδήξουν και τίποτε άλλο. Άσε που δεν μπορείς να ξέρεις αν αυτός που μιλάς είναι νορμάλ ή ο μανιακός δολοφόνος με το πριόνι. Το μόνο που δεν έχω δοκιμάσει ακόμα είναι οι εφημερίδες. Ο παλιός γνωστός τρόπος: «δεσποινίς ετών 29…» δεν θα έβαζα 39… αφαιρούμε όχι προσθέτουμε.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι γύρω μου που είναι ζευγαρωμένοι μήπως ξέρουν κάτι που δεν ξέρω???
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου