Το λάθος του να είσαι ανθρώπινος…

Θυμάμαι όταν διάβαζα ιστορία για τις πανελλαδικές εξετάσεις κάναμε για τους Διαφωτιστές. Μια λοιπόν από τις βασικές αρχές των διανοούμενων αυτών, ήταν ότι οι άνθρωποι είναι κατ’ αρχάς καλοί. Ντεμοντέ!!!
Δυστυχώς αυτή την ίδια αρχή έχω και εγώ στη ζωή μου. Όταν γνωρίζω έναν άνθρωπο έχω αρχικά τις καλύτερες των προθέσεων, θεωρώντας ως δεδομένο, ότι πρόκειται περί καλού ατόμου.
ΣΦΑΛΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική τελικά. Μάλλον θα πρέπει να ξεκινώ με την αρχή ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ποταποί και κτήνη μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Αυτό θα με έβγαζε από πολύ κόπο και συναισθηματική ταραχή, μια και πάντα είναι επώδυνο να ανακαλύπτεις ότι κάποιος που τον θεωρούσες αξιόλογο τελικά είναι τόσο σάπιος όσο και ένα προ εξαμήνου ξεχασμένο πορτοκάλι.
Δεν ξέρω αν είναι η ανθρώπινη φύση τέτοια ή οι συνθήκες της σύγχρονης ζωής που ωθούν τους ανθρώπους σε ανάρμοστη συμπεριφορά.
Το βέβαιον είναι ότι μόλις βρεθεί το πρόσφορο έδαφος, και προκειμένου να εκτονώσουν δικά τους καταπιεσμένα συναισθήματα, ανασφάλειες, άγχη και κόμπλεξ, ξεσπούν στον πρώτο άνθρωπο που θα τους φερθεί ευγενικά και ανθρώπινα.
Και είναι φαύλος κύκλος… γιατί αυτός ο κάποτε ανθρώπινος και ευγενικός θα γίνει και αυτός απάνθρωπος, για να διατηρήσει τα δικαιώματά του και την αξιοπρέπειά του, και θα φερθεί εξίσου σκάρτα σε κάποιον τρίτο καλό, που και αυτός με τη σειρά του, μετά από τα απανωτά χαστούκια που θα δεχθεί, θα γίνει και αυτός κτήνος. Και αυτό θα γίνεται εσαεί.
Τα δύο άκρα της ανθρώπινης πνευματικής αλυσίδας νομίζω ότι θα μπορούσαν να ξεφύγουν από αυτό τον φαύλο κύκλο. Οι εξαιρετικά ευφυείς ή καλύτερα αυτοί με την εξαιρετικά υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη, οι οποίοι μπορούν να δουν πέρα από την επιφανειακή συμπεριφορά και να καταλάβουν τις εσωτερικές κινητήριες δυνάμεις των ανθρωπίνων πράξεων, και έτσι να λειτουργήσουν με ανοχή και υπομονή. Πόσοι όμως είναι αυτοί? Και πόση υπομονή μπορούν να κάνουν?
Η άλλη ομάδα που μπορεί να ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο είναι οι κρετίνοι. Η πνευματική τους μειονεξία δεν τους καθιστά ικανούς να αντιδράσουν στην σκληρότητα τροποποιώντας την συμπεριφορά τους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι αξιολύπητοι αλλά και μακάριοι ταυτόχρονα. Αξιολύπητοι γιατί πάντα θα εισπράττουν τα ξεσπάσματα των άλλων «ανώτερων» ανθρώπων. Μακάριοι, γιατί δεν καταλαβαίνουν το εύρος της κακοποίησής τους.